Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ Α. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 7:00μμ


ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 7:00μμ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΤΗ ΖΩΗ ΛΑΣΤΙΧΟ 
ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ

ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-ΕΕ-ΔΝΤ ΣΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Οι διαδηλώσεις στην επέτειο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου δεν είναι μια ακόμα "ρουτίνα".

Είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα των κινητοποιήσεων του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος στην διεκδίκηση μιας αξιοβίωτης ζωής.

Είναι ένας ακόμα αγώνας για τη διεκδίκηση δουλειάς ενάντια στην κόλαση της ανεργίας και της ελαστικής εργασίας, σε αξιοπρεπείς και ανθρώπινες εργασιακές συνθήκες.

Είναι ένας αγώνας για παιδεία, ενάντια στην κατάρτιση της αγοράς και τους ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση. 

Είναι ένας αγώνας για ελευθερία ενάντια στην κλιμάκωση της αντιδραστικής επίθεσης σε όλη την Ευρώπη, την ποινικοποίηση των αγώνων, την καταστολή, την την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και τις διακρίσεις ενάντια στην νεολαία, την συρρίκνωση των δημοκρατικών, ανθρώπινων και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

Οι κινητοποιήσεις της 6ης Δεκέμβρη πρέπει να αποτελέσουν ένα σοβαρό βήμα στην κλιμάκωση της πάλης για την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 7:00μμ

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΡΙΟ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 10:30π.μ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ


Όλοι-ες στην ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 3 Δεκέμβρη

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 10:30π.μ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Η νέα μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει την εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων του 3ου μνημονίου κάνοντας πόλεμο ενάντια στην εργατιά, στην αγροτιά, στη νεολαία.

Προϋπολογισμός φτώχιας. Διάλυση του ασφαλιστικού. Φορολεηλασία για τον λαό και προκλητικές φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες και τους «επενδυτές». Κατασχέσεις-πλειστηριασμοί. Μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ξεκινώντας από τα λιμάνια, τα τραίνα και τα αεροδρόμια, την ενέργεια. Εργασιακός μεσαίωνας. Νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο στο δημόσιο, οριστική κατάργηση των συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα. Συντριβή της μικρομεσαίας αγροτιάς και των ελεύθερων επαγγελματιών. Εξευτελιστική επιτροπεία, ίδια και χειρότερη από ότι μέχρι τώρα.

Η πολιτική αυτή έχει σαν στόχο να ενισχύσει την κερδοφορία του κεφαλαίου για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την ιστορική του κρίση πάνω στα ερείπια των δικαιωμάτων μας και να συνεχίσουν οι δανειστές και οι τραπεζίτες να κερδοσκοπούν πάνω σε μια κοινωνία που στενάζει.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Ειδικά με το νέο ασφαλιστικό προωθούν την πλήρη κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και την ανταποδοτική λειτουργία της. Ο καθένας μόνος του θα πληρώνει για την ασφάλισή του.

Το σχέδιό τους για το νέο ασφαλιστικό απαλλάσσει το κράτος από την ευθύνη που έχει, εξασφαλίζοντας μόνο μια «εθνική σύνταξη» των 200 ευρώ, οδηγώντας σε συντάξεις πείνας. Απαλλάσσει το κεφάλαιο από την συνεισφορά του. Με τα 40 χρόνια δουλειάς αυξάνονται τα όρια σύνταξης και πέρα από τα 67, οδηγώντας τους εργαζόμενους σε δουλειά μέχρι τον τάφο και την νεολαία στην μόνιμη ανεργία.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ. ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ - ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Κόντρα στο κλίμα της απογοήτευσης και του «δεν υπάρχει άλλη λύση» που σπέρνουν κυβέρνηση και κανάλια, οι αντιστάσεις ήδη έχουν ξεκινήσει σε λιμάνια, ναυτεργάτες, ΟΤΑ, νοσοκομεία, εμπόριο, κ.α.

Αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Κατάργηση όλων των μνημονίων και των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» του κεφαλαίου. Ήττα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από τους αγώνες ενός ρωμαλέου εργατικού – λαϊκού κινήματος. Για να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο στην ελληνική κοινωνία.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

·         Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες με αυτοδίκαιη ασφάλιση όλων. Σύνταξη στα 60 (55 για τις γυναίκες) ή στα 30 χρόνια εργασίας. Πλήρης ασφάλιση για κάθε είδους ελαστική απασχόληση και τις περιόδους της ανεργίας, με το κόστος στους εργοδότες και το κράτος. Καμιά σύνταξη κάτω από 900 ευρώ. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

·         Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία όλα όσα τους έκλεψαν (όπως τα 11 δις του PSI, τα αποθεματικά που πήραν τον πρώτο εξάμηνο του ‘15, τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010 με τα δομημένα ομόλογα κλπ.)

·         Εδώ και τώρα μέτρα ενάντια στην εφιαλτική ανεργία. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις στο ύψος του κατώτερου μισθού. Τουλάχιστον 40 χιλιάδες προσλήψεις σε παιδεία, υγεία για να καλυφθούν τα κενά και να μην καταρρεύσουν.

·         Κανονικές προσλήψεις για να σταματήσει το αίσχος της επιδότησης των εργοδοτών και τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας. Εθνικοποίηση όλων των κλειστών εργοστασίων και επαναλειτουργία τους με εργατικό έλεγχο. Μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών εργασίας.

·         Αυξήσεις στους μισθούς. Άμεση επιβολή κατώτερου μισθού 751 ευρώ. Αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων και των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στα επίπεδα του 2009. Όχι στις διακρίσεις ενάντια στους νέους εργαζόμενους.

·         Καμιά ιδιωτικοποίηση. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.

  • Υπεράσπιση της μικρομεσαίας αγροτιάς από την ΕΕ και τους επιχειρηματίες/τσιφλικάδες. Προστασία των ελευθεροεπαγγελματιών από την φορολεηλασία, την απελευθέρωση των αγορών και την επέλαση των πολυεθνικών.

  • Άσυλο και στέγη, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Νομιμοποίηση όλων, όχι στην «Ευρώπη φρούριο». Να φύγει από την χώρα μας και να διαλυθεί η Φρόντεξ. Να πέσει ο φράχτης στον Έβρο και να εξασφαλιστεί η ασφαλής και ελεύθερη διέλευση από τα σύνορα. Να καταργηθεί το Δουβλίνο ΙΙ. Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην περιοχή και η εμπλοκή της χώρας μας. Να καταδικαστούν οι φασίστες δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής.

·         Μονομερής ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων.

·         Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και μονομερής διαγραφή του χρέους. Όχι στην αναδιάρθρωση και την υποταγή στους δανειστές. Άμεση δημοσιοποίηση και καταγγελία των ληστρικών δανειακών συμβάσεων.

·         Απειθαρχία στις εντολές της ΕΕ, έξοδος από τη φυλακή του Ευρώ και της ΕΕ.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ: αγωνιζόμαστε για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία


ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ  ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ
       ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 7.00μμ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 οδήγησε στην πτώση της χούντας των Συνταγματαρχών και άνοιξε το δρόμο για μαζικούς κοινωνικούς αγώνες. Υπήρξε η κορύφωση μιας σειράς πράξεων ανυπακοής και ζωντανέματος των μαζικών διαδικασιών, παρά το ότι η χούντα για έξι χρόνια με την καταστολή, τις εξορίες και τα βασανιστήρια αριστερών αγωνιστών είχε προσπαθήσει να βάλει όλη την κοινωνία «στο γύψο» (επειδή σύμφωνα με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο «νοσούσε»).

Το Πολυτεχνείο δεν αφορούσε μόνο τους φοιτητές. Έδωσε το έναυσμα στην εργατική τάξη που ανταποκρίθηκε άμεσα και στήριξε την κατάληψη με τα πιο μαχητικά της κομμάτια, τα οποία οργάνωσαν τις δικές τους συνελεύσεις μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Μέσα στις μαζικές διαδικασίες δόθηκαν πολιτικές μάχες, τόσο για το πλαίσιο, όσο και για τις μορφές και την προοπτική του αγώνα. Η επαναστατική αριστερά, παρ’ότι νεαρή σε ηλικία και ανέτοιμη, χωρίς κεντρική συγκρότηση, αλλά με την έμπνευση των ιδεών του Μάη του ‘68 πρωτοστάτησε ώστε η εξέγερση του Πολυτεχνείου να μην μείνει αποκλειστικά στα φοιτητικά ζητήματα, να συγκρουστεί συνολικά με τη χούντα, εν τέλει να μην ζητήσει απλά εκδημοκρατισμό και ομαλοποίηση, αλλά να κλιμακώσει τους αγώνες ενάντια στο καθεστώς, την αστική τάξη, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Μπορεί τα τανκς να κατέστειλαν βάρβαρα την εξέγερση ισοπεδώνοντας την πύλη, σκοτώνοντας δεκάδες διαδηλωτές και βασανίζοντας αγωνιστές στα μπουντρούμια της ΕΣΑ, όμως η εξέγερση του Πολυτεχνείου άλλαξε την πορεία των πολιτικών εξελίξεων. Οκτώ μήνες μετά ήρθε η πτώση της χούντας και η μεταπολίτευση, όμως τα πιο ριζοσπαστικά αιτήματα για ανατροπή και λαϊκή εξουσία έμειναν ανεκπλήρωτα.

Σήμερα το Πολυτεχνείο είναι επίκαιρο όσο σχεδόν ποτέ άλλοτε. Η χώρα μας βρίσκεται στη μέγγενη των μνημονίων, της λιτότητας, της φασιστικής απειλής και των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Με μια αστική τάξη πληγωμένη αλλά αδίστακτη και την 5η κατά σειρά μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ενορχηστρώνει τις επιθέσεις σε στενή συνεργασία με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Το μαύρο μέτωπο των μνημονίων εφαρμόζει το 3ο δολοφονικό μνημόνιο ψηφίζοντας μέτρα που ισοδυναμούν με το θάνατο της ελληνικής κοινωνίας, ξεπουλάει τον δημόσιο πλούτο, διαλύει παιδεία και υγεία και εξαπολύει την καταστολή απέναντι στην αντίσταση της εργατικής τάξης και της νεολαίας, τσαλαπατώντας τις ελευθερίες και τα δικαιώματα μας.

Σήμερα είναι η στιγμή να ξαναπιάσουμε το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», και να το συνδέσουμε με τους μικρούς και μεγάλους αγώνες, από τις απεργίες, τις μάχες ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις, την πάλη ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Η.Π.Α. στη Μέση Ανατολή, δίνοντας έμπνευση και προοπτική για το μέλλον. 

Σήμερα είναι η στιγμή να ξαναπιάσουμε το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από την αρχή και να θυμίσουμε σε όλους ότι η δύναμη βρίσκεται στους αγώνες και την αυτενέργεια του κόσμου, αλλιώς οι υποσχέσεις για δημοκρατία και δικαιοσύνη μένουν κούφιες υποσχέσεις.

Η λύση θα έρθει από ένα δυνατό μαζικό κίνημα, που θα συγκρουστεί με την κυβέρνηση, την αστική τάξη και το κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΔΝΤ και τους φασίστες συμμάχους τους. Η λύση θα έρθει από έναν οργανωμένο λαό που θα διεκδικήσει να πάρει την εξουσία. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια Αριστερά μαχητική, ενωτική, αντικαπιταλιστική!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ  ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ  17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 7.00ΜΜ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Δικοί τους οι πόλεμοι - Δικοί μας οι νεκροί !


Οι  πρωτοφανείς τυφλές εγκληματικές επιθέσεις και το αιματοκύλισμα στο κέντρο του Παρισιού και τη Βηρυτό από τους φονιάδες με αναφορά στο «Ισλαμικό Kράτος», σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, απειλεί να βυθίσει σε μα νέα σκοτεινή περίοδο ολόκληρη την Ευρώπη.  Το σοκ της επίθεσης είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Και πάνω σε αυτό το συναίσθημα του θρήνου και της οργής επενδύουν για μια ακόμα φορά τα μαύρα κοράκια της ΕΕ και της ακροδεξιάς, για να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες γα το μακελειό.
 
Γιατί η ευθύνη για τις τυφλές δολοφονικές επιθέσεις που έγιναν στο Παρίσι την Παρασκευή 13/11 βαραίνει πρώτα και κύρια τις ηγεσίες των ιμπεριαλιστικών κρατών της Ευρώπης ανάμεσά τους την αιματοβαμμένη, ιμπεριαλιστική και πολεμοκάπηλη κυβέρνηση του Ολάντ.
Από το 2001 που οι ΗΠΑ με τη «συμμαχία των προθύμων» κήρυξαν τον πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας» έχουν καταστραφεί από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη και τώρα τη Συρία με εκατοντάδες χιλιάδες άμαχους νεκρούς και πρόσφυγες. Το μίσος λιπάνθηκε με τους πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς Ιρακινούς, στρατιώτες και κυρίως αμάχους, σε ένα πόλεμο που κήρυξε ο Μπους στο όνομα του Θεού και προς εύρεση των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν που δε βρέθηκαν και δεν υπήρχαν ποτέ. Με το αίμα των Λίβυων αμάχων, που έρευσε και ρέει ακόμη, στην δολοφονική επιχείρηση της Γαλλίας και των άλλων χωρών μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που κομμάτιασαν το δεύτερο κοσμικό κράτος μετά το Ιράκ. Με τους 700.000 νεκρούς στη Συρία και τα εκατομμύρια των ξεριζωμένων προσφύγων στο μακελειό της διάλυσης μιας τρίτης αραβικής χώρας, που δημιουργούν οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ρωσίας.

Αυτή η αδιανόητη ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, μαζί με τα πετροδολλάρια των φριχτών μοναρχιών του Κόλπου, πιστών σύμμαχων τη Δύσης, αλλά και την ποικιλόμορφη βοήθεια από την Τουρκία του Ερντογάν, γέννησαν και θέριεψαν αντιδραστικά σκοταδιστικά φαινόμενα όπως το ISIS .

Όπως αναφέρουν σε ανακοίνωση τους οι σύντροφοι μας από το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (NPA) στη Γαλλία: «Αυτή η άθλια βαρβαρότητα στο κέντρο του Παρισιού συναντά την εξίσου τυφλή βία και τις πιο θανατηφόρες βομβιστικές επιθέσεις που διαπράχθηκαν από τη γαλλική πολεμική αεροπορία στη Συρία μετά από τις αποφάσεις του Φρανσουά Ολάντ και της κυβέρνησής του». Γι' αυτό είναι καθαρή υποκρισία ο Ολάντ και οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές ηγέτες να καταγγέλλουν την «τυφλή βία των τρομοκρατών».

Ταυτόχρονα, είναι αντιδραστική η απόφαση του Ολάντ με τη στήριξη Σαρκοζί και Λεπέν, να κηρύξει τη Γαλλία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης καταργώντας δημοκρατικές ελευθερίες με την απαγόρευση συγκεντρώσεων και λογοκρισία του τύπου. Στεκόμαστε στο πλευρό των συντρόφων του NPA που δηλώνουν ότι «αρνούμαστε κάθε εθνική ενότητα με τους υπεύθυνους των πολέμων, την αστική τάξη, τον Ολάντ, τον Σαρκοζί και τη Λεπέν».

Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθούν να καταπνίξουν την αγανάκτηση και την οργή του κόσμου και το εξιλαστήριο θύμα τους είναι οι μουσουλμάνοι. Εμφανίζουν τους πρόσφυγες που φεύγουν για να σωθούν από τους ιμπεριαλιστικούς βομβαρδισμούς στη Μ. Ανατολή και την τυφλή βία του Ισλαμικού Κράτους ως «απειλή εισβολής τζιχαντιστών». Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η ΕΕ- Φρούριο που βομβαρδίζει στα τυφλά αμάχους και πνίγει μικρά προσφυγόπουλα με τις οικογένειες τους στα νερά της Μεσογείου είναι η μοναδική απειλή μέσα στα σύνορα της και έξω από αυτά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει τα συλλυπητήρια της προς τους συγγενείς και αγαπημένους των αδικοχαμένων θυμάτων των επιθέσεων στο Παρίσι και τη Βηρυτό. Θρηνούμε για αυτούς, όπως θρηνούμε για τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες  του Ιράκ, της Συρίας, του Αφγανιστάν και της Λιβύης. Για τους εκατοντάδες διαδηλωτές υπέρ της ειρήνης που δολοφονήθηκαν  στην Άγκυρα ή το Σουρούτς από την συνεργασία Ισλαμικού Κράτους με τι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Για τους χιλιάδες πρόσφυγες που πνίγονται στα νερά του Αιγαίου έξω από την Μυτιλήνη ή την Λαμπεντούζα. Και φωνάζουμε με όλη μας την δύναμη μαζί με τους συντρόφους μας στην Γαλλία, την Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία και παντού αλλού όπου οι φονικές αρμάδες των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων φασιστών και στρατοκρατών κάθε είδους δολοφονούν αθώους ανθρώπους και  αγωνιστές. Ο πόλεμος δικός σας οι νεκροί δικοί μας!

Αλλά αυτό δεν φτάνει. Οι λαοί θα σηκώσου το δικό τους τείχος  ενάντια στο σκοτάδι των   ιμπεριαλιστικών  πολέμων, της ανείπωτης φτώχιας και τα καπιταλιστικής κρίσης, της κατάστασης  «έκτακτης  ανάγκης», του φασισμού κάθε είδους! Μόνο ένας νέος γύρος των επαναστατικών αγώνων θα απαλλάξει την ανθρωπότητα  από τους ιμπεριαλιστές φονιάδες και ατ τέρατα που γεννούν και εκτρέφουν.

 Παλεύουμε να σταματήσουν άμεσα οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι βομβαρδισμοί Αμερικανών, Γάλλων Ρώσων στην Μ. Ανατολή. Να σταματήσει η χρηματοδότηση και η ενίσχυση του ISIS. Να υπάρχει ελεύθερη και ασφαλής διέλευση των προσφύγων. Να γκρεμιστεί ο φράχτης του Έβρου. Καλούμε την κυβέρνηση Τσίπρα να απεμπλακεί άμεσα από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας» και να μην παρέχει καμιά διευκόλυνση στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή.

Συνυπογράφουμε με τους συντρόφους μας του ΝΡΑ «Η μόνη απάντηση στους πολέμους και την τρομοκρατία είναι η ενότητα των εργαζομένων και των λαών, πέρα από την καταγωγή τους, το χρώμα τους δέρματός τους, τη θρησκεία τους, πέρα από σύνορα, προκειμένου να πολεμήσουν εναντίον όλων εκείνων που θέλουν να φιμώσουν και να τους υποτάξουν, για ένα τέλος με το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά τη βαρβαρότητα».

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 10:30π.μ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ


ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ

-      ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
-      ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΕΕ – ΔΝΤ
-      ΝΑ ΗΤΤΗΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
-      ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ, ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ, ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΠΟΥ ΕΙΠΕ «ΝΑΙ» ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ
-      ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 10:30π.μ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ


ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, ΕΕ και ΔΝΤ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Η νέα μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βάζει μπροστά τα βάρβαρα μέτρα του 3ου μνημονίου ξεκινώντας τον πόλεμο στην εργατιά, στην αγροτιά, στη νεολαία.

Προϋπολογισμός φτώχιας. Διάλυση του ασφαλιστικού. Φορολεηλασία για τον λαό και προκλητικές φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες και τους «επενδυτές». Κατασχέσεις-πλειστηριασμοί. Μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ξεκινώντας από τα λιμάνια, τα τραίνα και τα αεροδρόμια, την ενέργεια. Εργασιακός μεσαίωνας. Νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο στο δημόσιο, οριστική κατάργηση των συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα. Συντριβή της μικρομεσαίας αγροτιάς και των ελεύθερων επαγγελματιών. Εξευτελιστική επιτροπεία, ίδια και χειρότερη από ότι μέχρι τώρα.

Η πολιτική αυτή έχει σαν στόχο να ενισχύσει την κερδοφορία του κεφαλαίου για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την ιστορική του κρίση πάνω στα ερείπια των δικαιωμάτων μας και να συνεχίσουν οι δανειστές και οι τραπεζίτες να κερδοσκοπούν πάνω σε μια κοινωνία που στενάζει.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Ειδικά με το νέο ασφαλιστικό προωθούν την πλήρη κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και την ανταποδοτική λειτουργία της. Ο καθένας μόνος του θα πληρώνει για την ασφάλισή του.

Το σχέδιό τους για το νέο ασφαλιστικό απαλλάσσει το κράτος από την ευθύνη που έχει, εξασφαλίζοντας μόνο μια «εθνική σύνταξη» των 200 ευρώ, οδηγώντας σε συντάξεις πείνας. Απαλλάσσει το κεφάλαιο από την συνεισφορά του. Με τα 40 χρόνια δουλειάς αυξάνονται τα όρια σύνταξης και πέρα από τα 67, οδηγώντας τους εργαζόμενους σε δουλειά μέχρι τον τάφο και τη νεολαία στην μόνιμη ανεργία.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ. ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ - ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ»!

Τα ψέματα του Τσίπρα ότι έχει «παράλληλο πρόγραμμα» και θα εφαρμόσει μνημόνιο με «κοινωνικό πρόσωπο» καταρρέουν, καθώς από τώρα μέχρι τον Δεκέμβρη βιάζονται να περάσουν σκληρά μέτρα από τα οποία θα κριθούν πολλά για τις επόμενες δεκαετίες.

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Κόντρα στο κλίμα της απογοήτευσης και του «δεν υπάρχει άλλη λύση» που σπέρνουν κυβέρνηση και κανάλια, οι αντιστάσεις ήδη έχουν ξεκινήσει σε λιμάνια, ναυτεργάτες, ΟΤΑ, νοσοκομεία, εμπόριο, κ.α.

Αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Κατάργηση όλων των μνημονίων και των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» του κεφαλαίου. Ήττα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από τους αγώνες ενός ρωμαλέου εργατικού – λαϊκού κινήματος. Για να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο στην ελληνική κοινωνία.

Να κάνουμε την απεργία της 12 Νοέμβρη σταθμό στην πάλη μας. Σκαλοπάτι για το επόμενο βήμα. Για να δυναμώσουν οι μάχες χώρο – χώρο και κλάδο – κλάδο.

Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε μετά τις 12 Νοέμβρη για να σαρώσουμε όλες τις επιθέσεις!

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες με αυτοδίκαιη ασφάλιση όλων. Σύνταξη στα 60 (55 για τις γυναίκες) ή στα 30 χρόνια εργασίας. Πλήρης ασφάλιση για κάθε είδους ελαστική απασχόληση και τις περιόδους της ανεργίας, με το κόστος στους εργοδότες και το κράτος. Καμιά σύνταξη κάτω από 900 ευρώ. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία όλα όσα τους έκλεψαν (όπως τα 11 δις του PSI, τα αποθεματικά που πήραν τον πρώτο εξάμηνο του ‘15, τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010 με τα δομημένα ομόλογα κλπ.)

Εδώ και τώρα μέτρα ενάντια στην εφιαλτική ανεργία. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις στο ύψος του κατώτερου μισθού. Τουλάχιστον 40 χιλιάδες προσλήψεις σε παιδεία, υγεία για να καλυφθούν τα κενά και να μην καταρρεύσουν.

Κανονικές προσλήψεις για να σταματήσει το αίσχος της επιδότησης των εργοδοτών και τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας. Εθνικοποίηση όλων των κλειστών εργοστασίων και επαναλειτουργία τους με εργατικό έλεγχο. Μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών εργασίας.

Αυξήσεις στους μισθούς. Άμεση επιβολή κατώτερου μισθού 751 ευρώ. Αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων και των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στα επίπεδα του 2009. Όχι στις διακρίσεις ενάντια στους νέους εργαζόμενους.

Καμιά ιδιωτικοποίηση. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.

Υπεράσπιση της μικρομεσαίας αγροτιάς από την ΕΕ και τους επιχειρηματίες /τσιφλικάδες. Προστασία των ελευθέρων επαγγελματιών από την φορολεηλασία, την απελευθέρωση των αγορών και την επέλαση των πολυεθνικών.

Άσυλο και στέγη, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Νομιμοποίηση όλων, όχι στην «Ευρώπη φρούριο». Να φύγει από την χώρα μας και να διαλυθεί η Φρόντεξ. Να πέσει ο φράχτης στον Έβρο και να εξασφαλιστεί η ασφαλής και ελεύθερη διέλευση από τα σύνορα. Να καταργηθεί το Δουβλίνο ΙΙ. Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην περιοχή και η εμπλοκή της χώρας μας. Να καταδικαστούν οι φασίστες δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής.

Αυτούς τους στόχους μπορούμε να τους επιβάλλουμε μόνο σε ρήξη με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, σε ρήξη με τον «μονόδρομο» της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Με μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και διαγραφή όλου του χρέους. Με έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ.

ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΛΑΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΡΗΞΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!

Η κυβέρνηση αυτή, όπως και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, είναι εχθρική για την εργατική τάξη και το λαό. Προσπαθεί να μας πείσει ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος, όπως ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο ΓΑΠ, ότι αλλιώς θα «καταρρεύσει η χώρα».

Στην πραγματικότητα αυτό που καταρρέει είναι οι αυταπάτες που καλλιεργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα καταργήσει τα μνημόνια χωρίς ρήξη με τους καπιταλιστές, τους δανειστές και το κράτος τους, μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Η πολιτική του «ούτε ρήξη, ούτε υποταγή».

Στον νέο γύρο που ξεκινάει, πρέπει να φτάσουμε την πάλη μας μέχρι το τέλος. Χωρίς υποχωρήσεις στους εκβιασμούς των δανειστών και την εργοδοτική βία που θα βρούμε μπροστά μας, όπως και στην μάχη για το «ΟΧΙ».

Τις μάχες που έρχονται, μπορεί να τις δώσει νικηφόρα ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, ο οργανωμένος λαός. Με συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς. Οικοδομώντας τους δικούς μας συντονισμούς από τα κάτω, των πρωτοπόρων αγωνιστών, των επιτροπών αγώνα, πρωτοβάθμιων σωματείων, με λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές.

Με κοινή δράση με όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της αριστεράς.

Ενάντια στον νέο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που βλέπει τους αγώνες σαν εθιμοτυπικές ντουφεκιές.

Με σχέδιο, συντονισμό και κλιμάκωση, για να νικήσουν οι αγώνες μας, για να έχει και ο Τσίπρας την τύχη του... Γιαννίτση αλλά και όλων των προηγούμενων μνημονιακών πρωθυπουργών!


Όλοι-ες στην ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 12 Νοέμβρη
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 10:30π.μ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Για την 28η Οκτωβρίου: 75 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ «ΟΧΙ» ΜΑΣ, ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ


Πριν 75 χρόνια ο ηρωικός ελληνικός λαός απάντησε σύσσωμος ένα βροντερό ΟΧΙ αντίστασης απέναντι στις δυνάμεις του άξονα, τη φασιστική Ιταλία και 6 μήνες μετά τη ναζιστική Γερμανία, που είχε σαρώσει όλη την Ευρώπη και φάνταζε αήττητος.

Οι απλοί άνθρωποι του λαού μας πολέμησαν με απίστευτο θάρρος και αντοχή κάτω από αντίξοες συνθήκες, σε μια μάχη άνιση, κερδίζοντας νίκες στην Πίνδο, το αλβανικό μέτωπο, τα Οχυρά και την Κρήτη.

Όταν το μέτωπο κατέρρευσε, ο γερμανόδουλος Τσοκάκογλου συνθηκολόγησε ανοίγοντας το χορό των δοσιλόγων πρωθυπουργών, ενώ ο βασιλιάς, η κυβέρνηση και ο αστικός προπολεμικός κόσμος, το ‘σκασαν στην Αίγυπτο, κοντά στους Άγγλους προστάτες τους για να κάνουν «αντίσταση» από τα ξενοδοχεία του Καϊρου!

Οι «ρεαλιστές» της εποχής συνιστούσαν αποδοχή της ήττας, την υποταγή στην ισχύ των κατακτητών και την αναμονή της «συμμαχικής» απελευθέρωσης.

Άλλοι έγιναν μαυραγορίτες, προδότες, κουκουλοφόροι ή στρατεύθηκαν στα δοσιλογικά τάγματα Ασφαλείας του Ράλλη, πολιτικούς προγόνους της σημερινής Χ.Α που δεν χάνει την ευκαιρία να τους μνημονεύει και να τους θαυμάζει.

Το συντριπτικό κομμάτι του λαού μας όμως μέσα στα μαύρα χρόνια της κατοχής «κρατώντας ψηλά το πνεύμα του μετώπου» αντιστάθηκε σε πόλεις και βουνά.

Το ΕΑΜ με 1.500.000 μέλη σε όλη την Ελλάδα αποτέλεσε την ψυχή της αντίστασης και του αγώνα ενάντια στην κατοχή και την πείνα, για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση, «για να γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του…».

Ο ηρωϊκός ΕΛΑΣ, το ένοπλο τμήμα του, με 135.000 αντάρτες, με επικεφαλής τον πρωτοκαπετάνιο, το θρυλικό Άρη Βελουχιώτη, απελευθέρωσε την ορεινή Ελλάδα και έδωσε εκατοντάδες σκληρές μάχες με τον κατακτητή σε βουνά και κατοικημένες περιοχές, αναβιώνοντας τον αγώνα της κλεφτουριάς του 1821.

Στις πόλεις, ο λαός και η νεολαία μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ με τα 700.000 μέλη, με απεργίες, διαδηλώσεις, δολιοφθορές, αντιμετώπισαν τη βία των κατοχικών στρατευμάτων που με μπλόκα, συλλήψεις, βασανιστήρια και ομαδικές εκτελέσεις προσπάθησαν να κάμψουν το αδούλωτο φρόνημα.

Στα χρόνια της κατοχής δημιουργήθηκαν στην ελεύθερη ορεινή Ελλάδα, πρωτόγνωροι θεσμοί Λαϊκής Αυτοδιοίκησης και Δικαιοσύνης, διενεργήθηκαν εκλογές για την κυβέρνηση του βουνού, την ΠΕΕΑ και το Εθνικό Συμβούλιο στις Κορυσχάδες.

Παράλληλα το εργατικό ΕΑΜ και η Εθνική Αλληλεγγύη αποτέλεσαν θεσμούς λαϊκής εξουσίας μέσα στο σκοτάδι της κατοχής.

Την περίοδο 1940-44 ο αδούλωτος ελληνικός λαός έδωσε 500.000 θύματα στον αγώνα κατά του φασισμού. Η συνέχεια, γνωστή: αγγλική επέμβαση, Δεκεμβριανά, Βάρκιζα, όργιο παρακρατικής βίας από την ντόπια αντίδραση και τους πρώην κούϊσλινγκς, Δόγμα Τρούμαν, εμφύλιος, αδυσώπητο κυνήγι των χιλιάδων αγωνιστών, με φυλακίσεις, ταπεινώσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις, ΝΑΤΟϊκή εξάρτηση, ποικίλες επεμβάσεις, δικτατορία, κατοχή της Κύπρου από τον τουρκικό Αττίλα.

75 χρόνια μετά και με πρόσφατη την εμπειρία του μεγαλειώδους ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου ως αγωνιστική παρακαταθήκη, ο αγώνας του λαού επικεντρώνεται απέναντι στους νέους «ρεαλιστές» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ του μνημονιακού μπλοκ, που θέλουν την Ελλάδα υποταγμένη ευρωπαϊκή επαρχία, καταχρεωμένη, υπόδουλη του γερμανικού κεφαλαίου, με ενάμισι εκατομμύριο ανέργους, 6 εκατομμύρια νεόπτωχους, 6 χιλιάδες αυτόχειρες και 400 χιλιάδες ξενιτεμένους.

Σήμερα το αντιδημοκρατικό και αντιδραστικό τέρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχεται για άλλη μια φορά, όπως τότε ο άξονας, να επιβάλλει σε στενή συνεργασία με την ντόπια ολιγαρχία, μια άλλου τύπου τυραννία, οικονομική και πολιτική, καταλύοντας τους δημοκρατικούς θεσμούς και κάθε έννοια ανεξαρτησίας. Για άλλη μια φορά η ντόπια μεγαλοαστική τάξη συντάσσεται με τους οικονομικούς εισβολείς, ενώ η Χ.Α ως το ακροδεξιο-ναζιστικό κομμάτι του συστήματος πλειοδοτεί δήθεν σε πατριδοκαπηλεία αποκρύπτοντας το πρόσφατο δοσιλογικό του παρελθόν.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο υποκριτικό και χυδαίο από το να γιορτάζουν την 28η Οκτωβρίου του 1940 οι σημερινοί συνεργάτες (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ, ΕΚ, ΧΑ) των σύγχρονων κατακτητών, των σύγχρονων κατοχικών δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.


Απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις, η μαχόμενη αντικαπιταλιστική αριστερά τιμά τους αγωνιστές του ’40 και της Εθνικής Αντίστασης, πιστεύει στο όραμα ενός άλλου κόσμου χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, παλεύει για το όραμα ενός κόσμου σοσιαλιστικού, και στέκεται πρωτοπόρα στους σύγχρονους αγώνες για λαϊκή κυριαρχία, δημοκρατία και ανεξαρτησία, καλώντας το λαό να παλέψει το μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης του 3ου μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καθώς και την ευρώδουλη νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ, να ξεπεράσει τις εγκληματικές αυταπάτες για δήθεν διεκδίκηση δικαιωμάτων για το λαό μέσα στα πλαίσια της Ευρωζώνης και της ΕΕ, προτάσσοντας τα αιτήματα της ακύρωσης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της εξόδου από το Ευρώ και την ΕΕ, της εθνικοποίησης των τραπεζών και της υπαγωγής των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών υπό δημόσιο και εργατικό έλεγχο.

Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές και το επόμενο διάστημα

Απόφαση της από 18.10.2015 συνεδρίασης του Πανελλαδικού Συντονιστικού

ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 20/09 ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ
- ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
- ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
- ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ-ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΕΦΑ-ΛΑΙΟ - ΕΕ - ΔΝΤ.

Α.        ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΑΧΕΣ
  1. Η περίοδος που διανύουμε σφραγίζεται από την μάχη να μην περάσει το νέο βάρβαρο τρίτο μνημόνιο κοινωνικής καταστροφής.  Τα σφαγιαστικά μέτρα    στέλνουν στον καιάδα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, ενισχύουν το μεγάλο κεφάλαιο  και τους επιχειρηματικούς ομίλους, προωθούν τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις / μεταρρυθμίσεις, βαθαίνουν την ύφεση και την ανεργία, εκτοξεύουν και πάλι τo χρέος, επεκτείνουν και εμπεδώνουν την ντροπιαστική επιτροπεία. Αυτή είναι η πολιτική του μαύρου μετώπου  κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου, που έχει σαν στόχο να φορτώσει την κρίση του καπιταλισμού στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού για να ανακάμψουν τα καπιταλιστικά κέρδη.
Η πολιτική αυτή πρέπει και μπορεί να ανατραπείΗ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι εχθρική απέναντι στον λαό. Αποτελεί τον κύριο πόλο προώθησης της επίθεσης για την επιβολή των μνημονίων. Επιχειρεί να εμφανίζεται σαν ισχυρή και κυρίαρχη στηριγμένη στην αμέριστη στήριξη της αστικής τάξης, των καναλαρχών, του φθαρμένου πολιτικού συστήματος και του ιμπεριαλισμού. Όμως ο κόσμος που ψήφισε την κυβέρνηση το έκανε με κρύα καρδιά και χωρίς να συμφωνεί στην πολιτική της. Το ίδιο το πρόγραμμα «δεν βγαίνει» και θα οδηγήσει μάλλον γρήγορα σε «εκτροχιασμό» κοινωνικό και οικονομικό. Η καπιταλιστική κρίση επιμένει και επανέρχεται, ενώ η γεωπολιτική αστάθεια και οι πολεμικές  επεμβάσεις την περιοχή  κλιμακώνονται.

Όπως και οι προηγούμενες, έτσι και αυτή η  κυβέρνηση ρίχνει όλες της τις δυνάμεις να πείσει ότι δεν υπάρχει «εναλλακτική λύση». Είμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή συστράτευση  του πολιτικού συστήματος για την επιβολή των μέτρων πράγμα που θα βαθύνει ακόμα περισσότερο το ρήγμα  ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και τον λαό.

Αντικειμενικά με το ανοιχτό πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στο στρατόπεδο του μνημονίου κλείνει ένας ιστορικός κύκλος. Είναι ο κύκλος που τελικά σφραγίστηκε από την «πολιτική λύση» ΣΥΡΙΖΑ. Ο κύκλος των αυταπατών, του «ούτε ρήξη, ούτε υποταγή», «της κατάργησης των μνημονίων εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ», της «νέας καπιταλιστικής ανάπτυξης» και της «αριστερής κυβέρνησης» που θα το υλοποιήσει.

Ο νέος κύκλος εξελίξεων που ανοίγει  θα οδηγήσει είτε στην νίκη της κοινωνικής, πολιτικής και ιδεολογικής επίθεσης του συστήματος και  της κυβέρνησης,  με την εμπέδωση του «δεν γίνεται τίποτα» και τότε θα οδηγηθούμε σε μια ιστορική ήττα είτε στην αντεπίθεση, ενίσχυση και ανασυγκρότηση εκείνου του κινήματος και εκείνης της αριστεράς, που στηριγμένοι στα συμπεράσματα της πεντάχρονης πορείας θα σηκώσει το γάντι στον αντίπαλο, θα ακολουθήσειμέχρι τέλος τον δρόμο της ρήξης και της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, της επανάστασης, της νέας σοσιαλιστικής και κομουνιστικής προοπτικής.

Σε αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντήσουμε και με το ΠΣΟ και κυρίως με την Γ Συνδιάσκεψη της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

Β ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

 2.  Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη διεξήχθησαν στο έδαφος του ασφυκτικού πλαισίου που διαμόρφωσαν η νέα μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, του ρήγματος που άνοιξε το σαρωτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού, αλλά και του πραξικοπήματος από κυβέρνηση-ΕΕ, της διάψευσης των ελπίδων,  της  ψήφιση του νέου Μνημονίου.

Οι παραπάνω εξελίξεις δημιουργούν έναν αρνητικό πολιτικό και κοινοβουλευτικό συσχετισμό δύναμης, που αποτυπώθηκε και στο  αποτέλεσμα των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου. Με το αποτέλεσμα των εκλογών δημιουργείται ένας κοινοβουλευτικός συσχετισμός που επιτρέπει την προώθηση αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ με την άπλετη ολοκληρωτική στήριξη της αστικής τάξης και όλων των κομμάτων της, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με την στάση και την πολιτική του σε όλη την προεκλογική περίοδο παρουσίαζε την άθλια συμφωνία και τα μνημόνια σαν μονόδρομο  ενισχύοντας έτσι την στρατηγική του αστικού μπλοκ ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση», ενώ έβαλε ψεύτικα διλήμματα, όπως «νέο-παλιό» αξιοποιώντας την θέληση του λαού να μην γυρίσει πίσω στην ΝΔ  και καλλιεργούσε αυταπάτες για «ισοδύναμα μέτρα» και «παράλληλο πρόγραμμα ανακούφισης».

Ο  ΣΥΡΙΖΑ έχασε πάνω από 300.000 ψηφοφόρους, από τους οποίους ένα σημαντικό τμήμα  μετακινήθηκε προς τ’ αριστερά ενώ ένα μεγάλο μέρος απείχε. Η αύξηση αυτή της αποχής δεν είναι δείγμα «του απολίτικου», αντίθετα σήμερα, εκφράζει σε μεγάλο βαθμό την οργή, αν και αδιέξοδη, για το σάπιο πολιτικό σύστημα και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαρρήξει τις σχέσεις του με την αριστερά και το εργατικό κίνημα, «έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα» και έχει ενταχθεί ανοιχτά στο μνημονιακό στρατόπεδο. Η πολιτική αυτή πορεία, σε συνδυασμό με την οργανωτική αποχώρηση-εκκαθάριση μεγάλου τμήματος της οργανωμένης βάσης του ορίζει ως αναπότρεπτη την διαδικασία μετατροπής του σε αστικό σοσιαλφιλελεύθερο κόμμα.

 3. Παρά την ομόθυμη προπαγάνδα των δυνάμεων του συστήματος, το αποτέλεσμα των εκλογών δεν αποτελεί λύση στην πολιτική κρίση, δεν οδηγεί στην σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος για τους εξής λόγους:

Πρώτον γιατί ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, στην μεγάλη του πλειοψηφία δεν αποδέχεται την πολιτική των μνημονίων και ένα σημαντικό μέρος του με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αμφισβητεί την πολιτική τους από αριστερά.   Η αντίφαση αυτή συντηρεί την κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει επιλυθεί οριστικά.

Δεύτερο  γιατί τα παραδοσιακά και νεότερα αστικά κόμματα βρίσκονται μάλλον σε κατάσταση κρίσης και εσωστρέφειας χωρίς να μπορούν να εισπράξουν την φθορά της κυβέρνησης. Η ΝΔ βγαίνει ηττημένη και διχασμένη, καθώς όχι μόνο εισέπραξε την δυσαρέσκεια από την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχασε και 200 χιλ ψήφους.  Οι ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι παραμένουν αθροιστικά σε στασιμότητα χωρίς να μπορούν ν’ αναδείξουν την «κεντροαριστερά» σε ισχυρό πόλο. Η στήριξη και ανάδειξη του Λεβέντη, με τις επικίνδυνες νεοφιλελεύθερες και ακροδεξιές αντιλήψεις του είναι αφ’ ενός δείγμα της κατάντιας του αστικού πολιτικού συστήματος, αφ’ ετέρου προσθέτει κοινοβουλευτικές εφεδρείες σ’ αυτό.

 Τρίτο  γιατί η ίδια η πολιτική των μνημονίων, η ένταση των ανταγωνισμών και των πολέμων στην περιοχή, καθώς και τα νέα επεισόδια της καπιταλιστικής κρίσης δεν επιτρέπουν σταθεροποίηση του συστήματος. Η νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  θα βρεθεί μπροστά σε νέες εργατικές – λαϊκές και νεολαιίστικες αντιστάσεις και κινητοποιήσεις.

Τέταρτο: γιατί υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι των εργαζόμενων και του λαού (πάνω από 10%) που τοποθετείται στα «αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ», με ακόμα πιο σημαντικές επιρροές στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, και κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει μαγιά για την αντεπίθεση.

4.         Η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής δεν καταγράφει άνοδο σε ψήφους παρά την μεγάλη προβολή της στην προεκλογική περίοδο, παρά τις δικαστικές και κοινοβουλευτικές διευκολύνσεις να εμφανίζεται σαν νόμιμο πολιτικό κόμμα, παρά τη δολοφονική πολιτική της ΕΕ για τους πρόσφυγες που αφήνει τα περιθώρια στην ακροδεξιά και τους φασίστες σε όλη την Ευρώπη να πλειοδοτούν σε ρατσισμό και ισλαμοφοβία. Η Χ.Α. πήρε λιγότερες ψήφους και αύξησε οριακά το ποσοστό της εξαιτίας της αποχής. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το ότι οι ψήφοι της πέφτουν αισθητά στις μεγάλες πόλεις και μόνο εν μέρει αντισταθμίζονται από την σημαντική άνοδο σε ορισμένες αγροτικές και νησιωτικές  περιοχές.

Όμως η συγκράτηση του ποσοστού της παρά την απόδειξη του ανοιχτά εγκληματικού  της χαρακτήρας δείχνει ότι αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την αντιμετώπιση του οποίου δεν χωράει κανένας εφησυχασμός. Η πολιτική ιδεολογική και πολιτιστική μάχη με την Χρυσή Αυγή και τον φασισμό πρέπει να συνεχιστεί ολόπλευρα. Αν και η εμπειρία έδειξε ότι η κρίση του πολιτικού συστήματος, το «προσφυγικό ζήτημα» και η αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ενισχύουν «αντικειμενικά» την ακροδεξιά και τον φασισμό  εντούτοις δεν μας διαφεύγει ότι οι παράγοντες αυτοί μπορεί να αξιοποιηθούν από αυτόν αν δεν υπάρχει η μόνιμη και σταθερή δράση του αντιφασιστικού κινήματος και πάνω από όλα αν δεν δοθεί αντικαπιταλιστική επαναστατική διέξοδος στην καπιταλιστική κρίση.  

Η δράση του αντιφασιστικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και συνολικά του λαϊκού κινήματος μπορεί να βάλει φραγμό στην ανάπτυξή της.

5.         Καρδιά της αντιπαράθεσης στην εκλογική μάχη, μετά και την ψήφιση του μνημονίου, ήταν το πως μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μέγγενη των μνημονίων, του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ, και τον καπιταλιστικό μονόδρομο. Σε αυτό το κεντρικό ζήτημα δεν διαμορφώθηκε ένα ισχυρό ρεύμα υπέρ της δυνατότητας μιας εναλλακτικής διεξόδου.

Αντίθετα, τα μισά λόγια,  η αναπαραγωγή των αυταπατών για την ΕΕ και η «μισή»  ρήξη με τη ρεφορμιστική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ  από την ΛΑ.ΕΝ, όσο και η μετάθεση της ρήξης στο μέλλον (ΚΚΕ), αδυνάτισαν τη λογική της ανατροπής προς όφελος της διαχειριστικής λογικής υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ και δεν οδήγησαν σε εκλογική τους άνοδο.

Το  μεν ΚΚΕ δεν κατάφερε να αυξήσει τα ποσοστά του, (και μάλιστα μειώθηκε σε ψήφους), η δεν ΛΑ.ΕΝ  δεν κατάφερε να πείσει μαζικά ότι αποτελεί εναλλακτική λύση σε σχέση με τη χρεοκοπία του προηγούμενου «σχεδίου ΣΥΡΙΖΑ» και να ξεπεράσει το αντιδημοκρατικό όριο του 3%.

Παρόλα τα προβλήματα  και τις αντιφάσεις υπάρχει και παραμένει ενεργό ένα ολόκληρο κοινωνικό και πολιτικό δυναμικό που αμφισβητεί τις επιδιώξεις της αστικής στρατηγικής από τα αριστερά, έχοντας έναν πλούτο εμπειριών το τελευταίο χρονικό διάστημα που θα μπορούσε να υπερνικήσει τα φαινόμενα απογοήτευσης και αποστράτευσης. Η ύπαρξη σημαντικών  ρευμάτων  στα «αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ»  αποτελεί μια  ισχυρή αφετηρία που, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί να μεταφραστεί σε πραγματικές δυνατότητες στο κίνημα, στις μάχες για να σαρώσουμε παλιά και νέα μνημόνια, ενάντια στον ρατσισμό, τους φασίστες, την καταστολή. 

 6. Η εκλογική συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΕΚ, ανένταχτοι-ες αγωνιστές-στριες της Αριστεράς κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό της και να αυξηθεί σε απόλυτο αριθμό ψήφων, παρά τον αποκλεισμό της από τα αστικά ΜΜΕ, αλλά και της επιλογής ορισμένων οργανώσεών της να εγκαταλείψουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να προσχωρήσουν στη ΛΑ.Ε. Το εκλογικό αποτέλεσμα καθώς και το πολύ πλατύ και μαζικό άνοιγμα που έγινε σε κυριολεκτικά εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα  αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για την αντι-ΕΕ αντικαπιταλιστική αριστερά, που έδωσε μια δύσκολη μάχη μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Το αποτέλεσμα αυτό  δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες και τις δυνατότητες της περιόδου που διανύουμε και στις ευθύνες που ανοίγονται για την επόμενη μέρα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει τις δικές της ανεπάρκειες (πχ στην επεξεργασία και έμπρακτη προώθηση των αιτημάτων που ανοίγουν τον δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, της ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος, αλλά και της δημοκρατικής οργάνωσης των δυνάμεων και αγωνιστών που έδωσαν και κέρδισαν αυτή την δύσκολη μάχη), που είχαν τον δικό τους μερίδιο στην αδυναμία  να  δυναμώσει η πολιτική διέξοδος της ρήξης με το κεφάλαιο-ΕΕ-ΔΝΤ, τις οποίες θα συζητήσει με ανοιχτό και αυτοκριτικό τρόπο μπροστά στην Συνδιάσκεψή της.

7.  Σε κάθε περίπτωση, οι προκλήσεις είναι μπροστά μας: Το αποτέλεσμα δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες, μια πραγματική παρακαταθήκη για το άπλωμα των πρωτοβουλιών και των ιδεών της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς μέσα στο εργατικό κίνημα ,τη νεολαία, τις γειτονιές. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι εδώ στην μάχη της επόμενης μέρας.

Συνεχίζουμε με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση:. Για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και των αντιστάσεων αποφασιστικά: με επιμονή στην κοινή δράση με όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της Αριστεράς. Για την επεξεργασία και προβολή της λύσης της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσηςτο δυνάμωμα και την προγραμματική δημοκρατική ανασυγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με βάση τις απαιτήσεις των αγωνιστών της και την οικοδόμηση ενός ισχυρού, μαζικού αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού  πόλου. Για την οικοδόμηση ενός πλατιού κοινωνικού και πολιτικού  μετώπου που θα συγκρουστεί και θα γκρεμίσει την πολιτική των μνημονίων, του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Γ. ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΠΑΛΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

8. Μετά και το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπαίνουμε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδοεφαρμογής των βάρβαρων μέτρων του 3ου μνημονίου.  Το 3ο μνημόνιο αποτελεί ένα συντριπτικό πλήγμα στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και την επιβολή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και έχει βασικές πλευρές:

- την διάλυση / ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, με το κανιβαλικό μέτρο της κατάργησης της κατώτερης σύνταξης, τις συντάξεις πείνας, την αύξηση των ορίων ηλικίας –ενώ θα έπρεπε να μειώνονται για να μειωθεί η ανεργία, την δημιουργία του συστήματος των «τριών πυλώνων» που στην ουσία αποτελεί  απόσυρση του κράτους από την ασφάλιση.

το μαζικό ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας με την δημιουργία του υπερ ΤΑΙΠΕΔ κάτω από τον πλήρη  έλεγχο των επικυρίαρχων «θεσμών» που θα καθορίζουν τι θα πουληθεί, θα ορίζουν τους όρους, θα εγκρίνουν το ξεπούλημα, με πρώτα θύματα τον ΟΛΠ, τον ΟΛΘ, τα 14 αεροδρόμια και την ΕΡΓΟΣΕ, ενώ ακολουθεί πλήθος άλλων επιχειρήσεων και φιλέτων γης, συμπεριλαμβανόμενων και των τραπεζών που αντί να περάσουν κάτω από «δημόσιο έλεγχο», περνάνε στον έλεγχο του «μηχανισμού σταθερότητας».

- Κατοχύρωση και επέκταση της λιτότητας, της φτώχιας, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, «αξιολογήσεις», χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

την ατέλειωτη φορολεηλασία για τους φτωχούς με τις αυξήσεις των άμεσων και έμμεσων φόρων παράλληλα με την ελάφρυνση της πλουτοκρατίας με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απαλλαγή του ΤΑΙΠΕΔ και όλων των περιουσιακών του στοιχείων από τον ΕΝΦΙΑ.

Συντριβή και φτωχοποίηση των μικρομεσαίων στρωμάτων για την απρόσκοπτη επέλαση των πολυεθνικών, πρώτα από όλα της μικρομεσαίας αγροτιάς, των φαρμακοποιών, των ελεύθερων επαγγελματιών, πολιτική που θα αυξήσει και άλλο την ανεργία και θα οδηγήσει σε αυξήσεις των τιμών.

την εμβάθυνση της επιτροπείας, καθώς όλα τα μέτρα πριν την δημόσια διαβούλευση θα συζητιούνται και θα εγκρίνονται από τους «θεσμούς», συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού. Οικοδομείται ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας με τους τοποτηρητές και τους μηχανισμούς των «θεσμών», ενώ η δανειακή σύμβαση έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ιμπεριαλιστικής επιτροπείας όπως και οι προηγούμενες. 

9. Κρίσιμος πολιτικός παράγοντας των εξελίξεων αποτελεί η κλιμάκωση της πολεμικής αναμέτρησης στην Συρία μετά και την στρατιωτική επέμβαση του ρώσικου ιμπεριαλισμού, που σε συνδυασμό με την αντιδραστική πολιτική ευθυγράμμισης της ελληνικής κυβέρνησης με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις –κυρίως των ΗΠΑ- οξύνει σε πρωτόγνωρο βαθμό όλα τα προβλήματα στην περιοχή. Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις επεκτείνουν και δεν περιορίζουν τον πόλεμο. Καταστρέφουν χώρες και λαούς, διεθνοποιούν την σύγκρουση και δημιουργούν το πρωτοφανές προσφυγικό κύμα.

10.       Ιδιαίτερα το ζήτημα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες αναδεικνύεται σε καθοριστικό μέτωπο στην νέα περίοδο. Οι πρόσφυγες είναι τα θύματα των πολέμων. Η συγκλονιστική αλληλεγγύη που δείχνουν πλατιά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας μέσα στις συνθήκες της τρομερής κρίσης που ζούμε είναι από τα πιο ελπιδοφόρα στοιχεία του τελευταίου διαστήματος. Η αποφασιστική στάση αλληλεγγύης από την πλευρά των δυνάμεων της αριστεράς και η ανάπτυξη εντός διεκδικητικού κινήματος με αντιρατσιστικό, αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό παίζει κρίσιμο ρόλο το επόμενο διάστημα.

Πολύ σοβαρό είναι το αντιφασιστικό μέτωπο με πυρήνα την δίκη της Χρυσής Αυγής όπου φαίνεται ότι κυβέρνηση και δικαστές έχουν αποφασίσει να «δευκολύνουν» ποικιλοτρόπως την ΧΑ για να πέσει η ηγεσία της στα «μαλακά». Δίνουμε τη μάχη ενάντια στη φασιστική Χρυσή Αυγή, με αιχμή τη δίκη των νεοναζί διεκδικώντας την ισόβια καταδίκη  για τα εγκλήματά τους.

Δ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

11.       Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παλέψει για την ανατροπή της αντιλαϊκής μνημονιακής επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, για την κατάργηση όλων των μνημονίων και του αντιδραστικού καθεστώτος που οικοδομούν, την ήττα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που την υλοποιεί. Για την συνολική αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων του κεφαλαίου.

Θα πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη της πάλης από θέσεις αριστερής, εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης και αγωνιστικού μετώπου ρήξης – ανατροπής, για τα λαϊκά δικαιώματα που απαιτεί η εποχή μας.

Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία που ο πλούτος και η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων

Για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις πρέπει να κάνουμε αποφασιστικά βήματα:

Α) Στην συσπείρωση, ενεργοποίηση του δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην ανάπτυξη της  με κέντρο την «δημοκρατία των συνελεύσεων των επιτροπών και των μελών της», την ενιοποίηση της δράση της, στο άνοιγμα  θεωρητικών, ιδεολογικών και πολιτιστικών θεμάτων.

Στην πολιτική και ιδεολογική αναβάθμιση της, στα βήματα στην φυσιογνωμία της, με βάση την πλατιά συνείδηση ότι δεν μπορούν να καταργηθούν τα μνημόνια χωρίς ρήξη με την αστική τάξη, χωρίς επιλογή ρήξης - εξόδου με την ΕΕ, χωρίς ριζική αμφισβήτηση  του καπιταλιστικού μονόδρομου.

Με βαθύτερη σύνδεση του «αντιμνημονιακού», με τον αντιΕΕ, αντιιμπεριαλιστικό και αντικαπιταλιστικό αγώνα.

Για την επεξεργασία και προβολή της λύσης της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης, με εμβάθυνση στηνεπαναστατική τακτική και στρατηγική, στο ζήτημα του άλλου δρόμου και του αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Πιο ουσιαστικής ένταξης τους στην προοπτική της επανάστασης, της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής. Τα βήματα στην κατεύθυνση του πόλου των δυνάμεων της αντικαπιταλιστής αντιιμπεριαλιστική αντι-ΕΕ αριστεράς

Β) Για την οικοδόμηση ενός ισχυρού αγωνιστικού, κοινωνικού και πολιτικού   μετώπου αντιπολίτευσης-ρήξης-ανατροπής, με κέντρο την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Μιας αριστερής αντιπολίτευσης  που θα συγκρουστεί με την κυβέρνηση και θα γκρεμίσει την πολιτική των μνημονίων, του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Θα στηρίζεται στην οργάνωση του λαού και την  κοινή δράση με όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της Αριστεράς.

Μόνο εφόσον βαδίζουμε σε αυτόν τον δρόμο συνολικά, μόνο αναπτύσσοντας όλες τις πλευρές της παρέμβασής μας, χωρίς απολυτοποιήσεις και μονομέρειες που μας κλείνουν στον εαυτό μας ή μας οδηγούν να συζητάμε διαρκώς με ποιον θα «συμμαχήσουμε», μπορούμε να κάνουμε το άλμα  που απαιτούν οι συνθήκες.

12        Σημαντικό στοιχείο των εξελίξεων είναι η κατάσταση στην αριστερά.

Το ΚΚΕ στην περίοδο των εκλογών αποκρυστάλλωσε ακόμα πιο βαθιά μια ριζικά λαθεμένη  γραμμή αποστασιοποίησης από την αντιμνημονιακή, αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική πάλη και τους πολιτικούς στόχους ρήξης στο σήμερα. Με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του  προχωρά ακόμα πιο μακριά θεωρώντας τη σοσιαλιστική οικοδόμηση – στην οποία θα φτάσουμε χωρίς επανάσταση μέσα από τον κοινοβουλευτικό δρόμο- ως προϋπόθεση για την αποδέσμευση από την ΕΕ και τη διαγραφή του χρέους!

Η ΛΑ.Ε από τη άλλη εμμένει σε μια κατεύθυνση «προοδευτικής, ριζοσπαστικής, διαχείρισης και διακυβέρνησης», χωρίς ρήξη με το σύστημα, την ΕΕ και το κεφάλαιο, και ένα περιορισμένο «αντιμημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό» μέτωπο. Συνολικά δεν κάνει την αναγκαία τομή με  την ρεφορμιστική στρατηγική  του ΣΥΡΙΖΑ που έδειξε στην πράξη τα αδιέξοδά της.

Αρνητική εξέλιξη αποτελεί η έως τώρα επιλογή της παραμονής της ΛΑΕ στα ίδια πολιτικοσυνδικαλιστικά σχήματα με τον ΣΥΡΙΖΑ (ΜΕΤΑ στα συνδικάτα, σε δημοτικά συμβούλια), ακόμα και σε κορυφαίο επίπεδο (περιφέρειες, ΕΚ κλπ), πράγμα που αντικειμενικά υπονομεύει και περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα αντικυβερνητικής πάλης.

Η συνολική κατάσταση στην αριστερά επιβεβαιώνει πως σήμερα δεν υπάρχουν όροι εφ όλης της ύλης πολιτικής συνεργασίας με το ΚΚΕ ή την ΛΑΕ.

Επιδιώκουμε κοινή δράση στο πλαίσιο του αγωνιστικού μετώπου αντιπολίτευσης, ρήξης, ανατροπής.Συνεργασία και κοινή πορεία σε επίπεδο πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων με τον κόσμο που υπερβαίνει την αδιέξοδη πολιτική του ΚΚΕ, με τον κόσμο που εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ και με τον κόσμο της  ΛΑ.Ε  στον βαθμό που οι δυνάμεις της ανεξαρτητοποιούνται από τις παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ, και συμβάλλουν σε μια μαχητική, ταξική, αντιγραφειοκρατική κατεύθυνση στο κίνημα και τους αγώνες. Επιδιώκουμε τον διάλογο για τα μεγάλα ζητήματα της αριστεράς.

13. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το κρίσιμο αυτό διάστημα θα πάρει όλα εκείνα τα μέτρα και τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες για να συμβάλει στην ανάπτυξη της πάλης των εργαζομένων, για να μπει φραγμός στην εξελισσόμενη αντιλαϊκή λαίλαπα μέτρων, για ένα κίνημα ανατροπής και διεκδίκησης των εργατικών αιτημάτων. Αυτό αποτελεί το πρώτο καθήκον για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Στην κατεύθυνση αυτή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει πολιτικά (προκήρυξη αφίσα, επεξεργασία προγράμματος άμεσων διεκδικήσεων σε σύνδεση με το συνολικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα κλπ), εκδηλώσεις κλπ.

Ειδικότερα θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην  οργάνωση της εργατικής αντίστασης – αντεπίθεσης.
  • Προωθούμε αποφασιστικούς αγώνες για να μην περάσουν τα μέτρα τη κυβέρνησης, όχι εθιμοτυπικές κινητοποιήσεις για την τιμή των όπλων. Για να υπάρξει απεργιακή απάντηση από τα κάτω, κλάδο – κλάδο, χώρο – χώρο, τραβώντας στην μάχη τον κόσμο συγκρούεται με την κυβέρνηση.
  • Παλεύουμε για το ξήλωμα των μνημονίων παλιών και νέων και των εφαρμοστικών τους νόμων, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα, χωρίς να προοριζόμαστε σε καμιά περίπτωση στο αμυντικό και όλο και πιο περιορισμένο «να μην περάσουν τα νέα μέτρα». Οι αγώνες πρέπει να έχουν ξεκάθαρο προσανατολισμό  ενάντια στην κυβέρνηση και το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Τα μέτωπα πρέπει να έχουν τα τάση να ενοποιούνται και να συνδέονται με το συνολικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Προωθούμε μορφές συντονισμού από τα κάτω με επιτροπές αγώνας, συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων κλπ.
Για την καλύτερη οργάνωση της παρέμβασής μας στο εργατικό κίνημα οργανώνεται πλατιά σύσκεψη των συνδικαλιστών και εργαζόμενων της ΑΝΑΡΣΥΑ.

14. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ  θα εντείνει την παρέμβασή της ενάντια στη ρατσιστική πολιτική των κλειστών συνόρων της ΕΕ-φρούριο, με την οποία ευθυγραμμίζεται και η νέα κυβέρνηση.  Οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι, να γκρεμιστεί ο φράχτης στον Εβρο, έξω η FRONTEX. Στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες εργατικών σωματείων, δημοτικών κινήσεων και πρωτοβουλιών αλληλεγγύης. Στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες της ΚΕΕΡΦΑ για διεθνή συντονισμό ενάντια στην ΕΕ-φρούριο.

Άμεσα θα οργανώσει ειδική σύσκεψη δυνάμεων της για το προσφυγικό.

Δίνει τη μάχη ενάντια στη φασιστική Χρυσή Αυγή, με αιχμή τη δίκη των νεοναζί διεκδικώντας την ισόβια καταδίκη  για τα εγκλήματά τους.

15. Ιεραρχούμε το ζήτημα της παρέμβασής της στο μέτωπο της επίθεσης στη φτωχομεσαία αγροτιά, ενάντια στην λαίλαπά των μέτρων που οδηγεί στο ξεκλήρισμά της (φορολογικό, ασφαλιστικό, κόστος παραγωγής), σε όφελος των τραπεζιτών και των νέων επιχειρηματιών τσιφλικάδων.

Θα οργανώσει σύσκεψη για το αγροτικό ζήτημα με σκοπό την εμβάθυνση των επεξεργασιών της και την οργάνωση των δυνάμεών της.

 16. Μπροστά στις κρίσιμες μάχες που έρχονται η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων.  Να γίνουν βήματα στο αγωνιστικό μέτωπο αντιπολίτευσης, ρήξης και ανατροπής της μνημονιακής επίθεσης.

Δουλεύουμε κυρίως από τα κάτω. Πρώτα από όλα στο εργατικό κίνημα, όπως ήδη αναφέρθηκε. Αλλά και στα πόλεις και τις γειτονιές προωθώντας μορφές οργάνωσης του λαού, στην πάλη για τα δικαιώματά του, για την απόκρουση και ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Αξιοποιούμε όλες τις μορφές συσπείρωσης που υπάρχουν σήμερα σε κάθε γειτονιά. Τη θετική πείρα από τις επιτροπές του ΟΧΙ, τις λαϊκές συνελεύσεις, τις εργατικές λέσχες, τις κινήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, (που αναπτύσσονται με πρωτοβουλίες των σωματείων και των αντικαπιταλιστικών δημοτικών κινήσεων) και συμβάλουμε στην στήριξη, τον πολλαπλασιασμό, και την ενοποίησή τους, με στόχο την ανάπτυξή τους σε κύτταρα αγωνιστικής λαϊκής δράσης για την ανατροπή της επίθεσης.

Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες συγκροτούνται στο κοινωνικό – κινηματικό πεδίο, έχουν αγωνιστικό χαρακτήρα, δημοκρατική συγκρότηση,  με ανατρεπτικό πολιτικό προσανατολισμό. Επιδιώκουμε να κατακτούν στην πορεία και ευρύτερα πολιτικά στοιχεία στην κατεύθυνση του προγράμματος της ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής.

Σημαντικό στοιχείο σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η επιδίωξη κοινής δράσης και συνεργασίας σε επίπεδο εργατικών σχημάτων, γειτονιών/αυτοδιοίκησης κλπ με τον μαχόμενο κόσμο που διαφοροποιείται από ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ.

Σε αυτή την κατεύθυνση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πάρει ενωτική πρωτοβουλία προς όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της αριστεράς και ιδιαίτερα προς τη ΛΑ.Ε. και το ΚΚΕ για τον αναγκαίο συντονισμό στη δράση.

17.  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει και θα αναβαθμίσει τις πρωτοβουλίες για την πολιτική συνεργασία όλων των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιϊμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς, με βάση την αντίστοιχη πρόταση του Αυγούστου.

Η εμπειρία της εκλογικής μάχης έδειξε ότι σήμερα υπάρχει ένα σημαντικό εύρος δυνάμεων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υιοθετούν ή στρέφονται προς βασικές πλευρές του αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Οι δυνάμεις αυτές είναι περισσότερες από ότι λίγους μήνες πριν. Είναι κόσμος που αναφέρεται στις πολύπλευρες διαφοροποιήσεις από ΣΥΡΙΖΑ και σε ένα βαθμό από το ΚΚΕ.

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιδιώξει, στα πλαίσια της λογικής της πολιτικής συνεργασίας, να αναπτύξει μορφές μόνιμης κοινής δράσης με όλο αυτό το δυναμικό, να αναπτύξει ένα ευρύτερο συστηματικό διάλογο στην πορεία για τη Συνδιάσκεψη, για τα μεγάλα ζητήματα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου που απαιτεί η εποχή μας.

18. Η ΚΣΕ καλεί όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να ολοκληρώσουν τις  συνελεύσεις με έμφαση στον σχεδιασμό της δράσης μας ,  να οργανώσουν το άνοιγμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς τα έξω με εκδηλώσεις και συζητήσεις για τα μεγάλα ερωτήματα της αριστεράς και την παρέμβασή τους σε όλα τα μέτωπα, παράλληλα με την πορεία προς τη Συνδιάσκεψη. Ο γύρος αυτός θα ολοκληρωθεί μέχρι το επόμενο ΠΣΟ το Νοέμβρη.

Δ.        Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

19.       Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βαδίζει προς την Γ Συνδιάσκεψή της με στόχο να κατακτήσει εκείνη την συγκρότηση και να πάρει τις αποφάσεις που θα της επιτρέψουν να παίξει τον ρόλο που της αντιστοιχεί το ερχόμενο διάστημα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε μεγάλες μάχες και στάθηκε σε δύσκολες συνθήκες. Έδωσε την μάχη με την μνημονιακή λαίλαπα. Αντιστάθηκε στην άνοδο του ρεφορμισμού του ΣΥΡΙΖΑ αντιπαλεύοντας την κατεύθυνση της πολιτικής του πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα σε δύσκολες περιόδους, όπως στις εκλογές του Ιούνη του 2012. Άνοιξε τα ζητήματα των πολιτικών συνεργασιών, με συζήτηση ακόμα και αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της. Σήμερα βαδίζει προς την Συνδιάσκεψη πιο ώριμη πολιτικά και με βασικές της θέσεις να έχουν δικαιωθεί από τις εξελίξεις.

Στην πορεία για την Συνδιάσκεψη δύο οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΑΡΑΝ και η ΑΡΑΣ επέλεξαν να αποχωρήσουν από αυτήν και να συνεργαστούν με την ΛΑΕ. Σαν ΠΣΟ πιστεύουμε ότι η επιλογή αυτή είναι βαθιά λαθεμένη. Όχι μόνο γιατί η επιλογή της εκλογικής συνεργασίας μετά τις τοποθετήσεις της ηγεσίας της ΛΑΕ ήταν λάθος, αλλά πάνω από όλα γιατί προϋπόθεση για οποιαδήποτε δράση και συμμαχία είναι η ύπαρξη μιας ισχυρής αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς.

Η επιλογή των οργανώσεων αυτών δεν αφορούσε κατά βάση μία εκλογική τακτική. Ήταν αποτέλεσμα μιας πορείας στην οποία με τον καιρό συσσωρεύτηκαν προβλήματα και διαφορές που αφορούσαν ευρύτερα φυσιογνωμικά  χαρακτηριστικά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η επιμονή ή όχι στη στρατηγική της επανάστασης και ο ορισμός του επαναστατικού σε σχέση με τον μεταρρυθμιστικό δρόμο, η αποδοχή ή όχι του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος, η απόρριψη της διάκρισης της αριστεράς σε «επαναστατική» και «ρεφορμιστική», η έμφαση στο ζήτημα μιας «πραγματικά αριστερής κυβέρνησης», ο χαρακτήρας του μετώπου, οι όροι μιας αποτελεσματικής μετωπικής πολιτικής και το ζήτημα της εργατικής αντικαπιταλιστικής  ή της ρεφορμιστικής ηγεμονίας σε αυτή την πορεία, ο ρόλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο ρόλος και η επιλογή των δυνάμεων αυτών της διπλής ένταξης (σε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε ΜΑΡΣ), είναι μερικά από τα πολιτικά και θεωρητικά ζητήματα που συσσωρεύτηκαν.

Η αντοχή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η μικρή έστω άνοδός της, παρά την πίεση και την αποχώρηση των παραπάνω δυνάμεων, δείχνει ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτεί ένα αυτοτελές και διακριτό πολιτικό ρεύμα, με υπαρκτή και σημαντική κοινωνική αναφορά, τέτοιο που η αποχώρηση κάποιων δυνάμεων δεν την θρυμματίζει και δεν διασπά το ευρύτερο ρεύμα της.

Σε κάθε περίπτωση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν θα κλείσει πρόχειρα την σοβαρή αυτή συζήτηση, αλλά θα την ανοίξει ενόψει της Συνδιάσκεψής της για την εξαγωγή βαθιών και ουσιαστικών συμπερασμάτων.

20. Η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα γίνει στις 16-17 Γενάρη. To ΠΣΟ για την ανακοίνωση των Θέσεων θα γίνει την Κυριακή 22 Νοέμβρη. Στην πορεία προς τη Συνδιάσκεψη θα οργανώσουμε κεντρικές ημερίδες διαλόγου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με άνοιγμα και σε άλλα ρεύματα, για τον άλλο δρόμο και το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα, με πρώτο σταθμό το Σάββατο 14 Νοέμβρη μπροστά και στο φετινό Πολυτεχνείο. 

18.10.2015